privilexio
Galego
Privilexio concedido por Fernando III de Habsburgo, emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico, ao Colexio de médicos de Milán, Italia
Etimoloxía: do latín privilegĭum.
Pronuncia: /pɾi.βi.'lɛ.ʃjo̯/ (AFI)
Substantivo masculino
privilexio
(sg: privilexio; pl: privilexios)
- Exención dunha obriga ou vantaxe exclusiva ou especial que goza alguén por concesión dun superior ou por determinada circunstancia propia.
- Documento no que consta a concesión dun privilexio.
- (Dereito) Disposición do poder lexislativo en virtude da que se outorga a unha persoa ou a unha categoría de persoas un dereito especial ou un trato de favor, distinto do que dá a lei común.
Termos relacionados
- fidalgo de privilexio
- privilexio convencional
- privilexio de introdución
- privilexio do canon
- privilexio do foro
- privilexio favorábel
- privilexio gracioso
- privilexio local
- privilexio persoal
- privilexio real