presenzar
Galego
Etimoloxía: do latín praesentĭa.
Pronuncia: /pɾe.'seŋ.θa̯/ ou /pɾe.'seŋ.sa̯/ (AFI)
Substantivo feminino
presenza
(sg: presenza; pl: presenzas)
- Feito de estar presente.
- Aspecto físico dunha persoa.
- Memoria dunha imaxe ou idea, ou representación dela.
- (Botánica) Carácter sintético das comunidades vexetais, definido como a existencia, máis ou menos constante, dunha especie en diversos inventarios.
- (Filosofía) e (Relixión) Categoría coa que adoita expresarse a relación que Deus mantén coas cousas e co Universo.