prógnato

Galego

• Etimoloxía: do grego antigo πρό pró, 'cara a adiante', e γνάθος gnáthos, 'mandíbula'.

• Pronuncia: /'pɾoɣ.na.to̯/ (AFI)

Adxectivo

prógnato
(ms: prógnato; mpl: prógnatos; fs: prógnata; fpl: prógnatas)

1. (Antropoloxía) Dise da persoa que presenta unha notábel proxección dos maxilares cara a adiante.