pequinés

Galego

• Pronuncia: /pɛkiˈnes/ (AFI)

Substantivo masculino

pequinés (ms: pequinés; mpl: pequineses; fs: pequinesa; fpl: pequinesas)

1. (Xentilicio) Habitante ou natural de Pequín.
2. (Zooloxía) Raza de can.

Traducións

• Castelán: pekinés ^(es), pequinés ^(es)
• Catalán: pequinès ^(ca)
• Francés: Pékinois ^(fr)
• Inglés: Pekinese ^(en), Beijinger ^(en)
• Italiano: pechinese ^(it)
• Portugués: pequinês ^(pt)
• Ruso: пекинец ^(ru), пекинка ^(ru)

Adxectivo

pequinés (ms: pequinés; mpl: pequineses; fs: pequinesa; fpl: pequinesas)

1. Relativo ou pertencente a Pequín e a súa xente.

Traducións

• Castelán: pekinés ^(es), pequinés ^(es)
• Catalán: pequinès ^(ca)
• Francés: pékinois ^(fr)
• Inglés: Pekinese ^(en)
• Italiano: pechinese ^(it)
• Polaco: pekiński ^(pl)
• Portugués: pequinês ^(pt)
• Ruso: пекинский ^(ru)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para pequinés.

• «pequinés» no DIGALEGO, Ir Indo.