párroco

Galego

• Etimoloxía: do latín parŏchus (anfitrión)

Substantivo masculino

párroco (sg: párroco; pl: párrocos)

1. (Relixión) Sacerdote que rexe nunha parroquia.
   • Exemplo: O noso párroco leva tamén outras tres parroquias, e non dá feito.
     
     
   • Sinónimos: abade

Termos relacionados

• cura
• freguesía, fregués
• parroquial

Observacións

• Corre tamén como adxectivo: O cura párroco botoume a bronca por non saber a doutrina.

Traducións

• Castelán: párroco ^(es)

Italiano

• Etimoloxía: do latín parochus.

Substantivo masculino

párroco

1. Párroco.