ousar

Galego

• Etimoloxía: do latín ausāre, de audēre.

• Pronuncia: /owˈsaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

ousar

1. Realizar ou executar unha acción ou tarefa con audacia.
   • Exemplo: «O éxito consiste en ousar o traspaso daquela linguaxe hermética —que nos primeiros anos transmitía estatus, xenio, eficacia, linguaxe que se tinguía de préstamos matemáticos e paradóxicos—, para a linguaxe recuberta de expresións familiares, achegadas, de rueiro, próxima á linguaxe adolescente, de manexo curto […].»
     
     Ledo Andión, Margarita, Porta blindada, p. 102, ed. Vigo, Xerais, 1990
     
     

Sinónimos

• atreverse

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	ousar
Xerundio	ousando
Participio	ousado, ousada, ousados, ousadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	ouso	ousas	ousa	ousamos	ousades	ousan
	Copretérito	ousaba	ousabas	ousaba	ousabamos	ousabades	ousaban
	Pretérito	ousei	ousaches	ousou	ousamos	ousastes	ousaron
	Antepretérito	ousara	ousaras	ousara	ousaramos	ousarades	ousaran
	Futuro	ousarei	ousarás	ousará	ousaremos	ousaredes	ousarán
	Pospretérito	ousaría	ousarías	ousaría	ousariamos	ousariades	ousarían
Modo Subxuntivo	Presente	ouse	ouses	ouse	ousemos	ousedes	ousen
	Pretérito	ousase	ousases	ousase	ousásemos	ousásedes	ousasen
	Futuro	ousar	ousares	ousar	ousarmos	ousardes	ousaren
Modo Imperativo	Afirmativo		ousa	ouse1	ousemos	ousade	ousen1
	Negativo		ouses	ouse1	ousemos	ousedes	ousen1
Infinitivo conxugado		ousar	ousares	ousar	ousarmos	ousardes	ousaren

1 Vostede(s)

Traducións

• Castelán: osar ^(es)
• Inglés: dare ^(en)

Portugués

• Etimoloxía: do latín ausus, de audēo.

• Pronuncia: /owˈzaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

ousar

1. Ousar.
   • Exemplo: Como ousa irdes contra um deus, Perseus?
     
     Como ousas ir contra un deus, Perseo?
     
     

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

infinitivo	ousar
xerundio	ousando
participio	ousado, ousada, ousados, ousadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	presente	ouso	ousas	ousa	ousamos	ousais	ousam
	copretérito (pretérito imperfeito)	ousava	ousavas	ousava	ousávamos	ousáveis	ousavam
	pretérito (pretérito perfeito)	ousei	ousaste	ousou	ousamos2 / ousámos	ousastes	ousaram
	antepretérito (mais-que-perfeito)	ousara	ousaras	ousara	ousáramos	ousáreis	ousaram
	futuro	ousarei	ousarás	ousará	ousaremos	ousareis	ousarão
	pospretérito (condicional)	ousaria	ousarias	ousaria	ousaríamos	ousaríeis	ousariam
Modo Subxuntivo (Conjuntivo)	presente	ouse	ouses	ouse	ousemos	ouseis	ousem
	pretérito (pretérito imperfeito)	ousasse	ousasses	ousasse	ousássemos	ousásseis	ousassem
	futuro	ousar	ousares	ousar	ousarmos	ousardes	ousarem
Modo Imperativo	afirmativo		ousa	ouse1	ousemos	ousai	ousem1
	negativo		ouses	ouse1	ousemos	ousai	ousem1
infinitivo conxugado (infinitivo pessoal)		ousar	ousares	ousar	ousarmos	ousardes	ousarem

1 Você(s) 2 Grafía adoptada no portugués brasileiro

Termos relacionados

• ousado
• ousadia