ousadía

Galego

• Etimoloxía: do ousado e -ía.

• Pronuncia: /owsaˈð̞iɐ/ (AFI)

Substantivo feminino

ousadía
(sg: ousadía; pl: ousadías)

1. Calidade ou actitude da persoa ousada.
   • Exemplo: «E cando con petoláncea dese xeito así falaba, oín que outro criticaba a súa ousadía e ignorancia.»
     
     Lois Estévez, Roxelio, Contos e Cantares, p. 33, ed. Imp. Viuda de Madrigal, Pontevedra, 1893
     
     
2. Dito o feito ousados.
3. Desvergonza.
   • Exemplo: «—Ben mirado, é moi grande ousadía a de certas xentes.»
     
     Vales Villamarín, Francisco, Obra poética I. Poesía inédita e dispersa en galego. Edición de C. Delgado Corral, p. 127, ed. Concello de Betanzos, Betanzos, 1923
     
     

Sinónimos

• [1] atrevemento
• [1] temeridade
• [2-3] desvergonza

Traducións

Alemán: Kühnheit (de); Wagemut (de) Castelán: osadía (es); audacia (es) Catalán: osadia (ca) Francés: témérité (fr); audace (fr) Grego: θράσος (el) Hebreo: עז (he)

Húngaro: merészség (hu) Inglés: daring (en); boldness (en); temerity (en); audacity (en) Italiano: audacia (it) Mandarín: 胆量 (cmn) Portugués: ousadia (pt) Xaponés: 大胆さ (ja)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para ousadía.