onerar

Galego

• Etimoloxía: do latín onero, -as, -are, 'cargar'.

• Pronuncia: /ɔ.ne.'ɾaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

onerar

1. Impoñer impostos ou tributos.
2. Gravar, cargar con responsabilidades ou obrigas.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	onerar
Xerundio	onerando
Participio	onerado, onerada, onerados, oneradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	onero	oneras	onera	oneramos	onerades	oneran
	Copretérito	oneraba	onerabas	oneraba	onerabamos	onerabades	oneraban
	Pretérito	onerei	oneraches	onerou	oneramos	onerastes	oneraron
	Antepretérito	onerara	oneraras	onerara	oneraramos	onerarades	oneraran
	Futuro	onerarei	onerarás	onerará	oneraremos	oneraredes	onerarán
	Pospretérito	oneraría	onerarías	oneraría	onerariamos	onerariades	onerarían
Modo Subxuntivo	Presente	onere	oneres	onere	oneremos	oneredes	oneren
	Pretérito	onerase	onerases	onerase	onerásemos	onerásedes	onerasen
	Futuro	onerar	onerares	onerar	onerarmos	onerardes	oneraren
Modo Imperativo	Afirmativo		onera	onere1	oneremos	onerade	oneren1
	Negativo		oneres	onere1	oneremos	oneredes	oneren1
Infinitivo conxugado		onerar	onerares	onerar	onerarmos	onerardes	oneraren

1 Vostede(s)