mestoirar

Galego

• Pronuncia: [mestojˈɾaɾ] (AFI)

Verbo transitivo

mestoirar

1. (Mariña) Unir nalgunhas artes de pesca as redes cun tipo de cordel chamado mesta.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	mestoirar
Xerundio	mestoirando
Participio	mestoirado, mestoirada, mestoirados, mestoiradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	mestoiro	mestoiras	mestoira	mestoiramos	mestoirades	mestoiran
	Copretérito	mestoiraba	mestoirabas	mestoiraba	mestoirabamos	mestoirabades	mestoiraban
	Pretérito	mestoirei	mestoiraches	mestoirou	mestoiramos	mestoirastes	mestoiraron
	Antepretérito	mestoirara	mestoiraras	mestoirara	mestoiraramos	mestoirarades	mestoiraran
	Futuro	mestoirarei	mestoirarás	mestoirará	mestoiraremos	mestoiraredes	mestoirarán
	Pospretérito	mestoiraría	mestoirarías	mestoiraría	mestoirariamos	mestoirariades	mestoirarían
Modo Subxuntivo	Presente	mestoire	mestoires	mestoire	mestoiremos	mestoiredes	mestoiren
	Pretérito	mestoirase	mestoirases	mestoirase	mestoirásemos	mestoirásedes	mestoirasen
	Futuro	mestoirar	mestoirares	mestoirar	mestoirarmos	mestoirardes	mestoiraren
Modo Imperativo	Afirmativo		mestoira	mestoire1	mestoiremos	mestoirade	mestoiren1
	Negativo		mestoires	mestoire1	mestoiremos	mestoiredes	mestoiren1
Infinitivo conxugado		mestoirar	mestoirares	mestoirar	mestoirarmos	mestoirardes	mestoiraren

1 Vostede(s)