marmita

Galego

• Etimoloxía: do francés marmite.

• Pronuncia: /maɾˈmita̝/ (AFI)

Substantivo feminino

marmita (sg: marmita; pl: marmitas)

1. (Alimentación) Recipiente de metal con testo, máis alto que ancho e con asas, que se emprega na cociña para cociñar.

Traducións

• Castelán: marmita ^(es)
• Inglés: pot ^(en)
• Portugués: marmita ^(pt)