marelecer

Galego

• Etimoloxía: de «marelo».

• Pronuncia: /maɾɛleˈθeɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

marelecer

1. Poñerse pálido ou dunha cor próxima ao amarelo.
   • Exemplo: Tiñas que velo despois de que lle sacasen sangue. Mareleceu completamente.
     
     
   • Sinónimos: amarelecer.
   • Termos relacionados: amarelar.

Conxugación

Verbo semirregular da 2ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	marelecer
Xerundio	marelecendo
Participio	marelecido, marelecida, marelecidos, marelecidas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	marelezo	mareleces	marelece	marelecemos	marelecedes	marelecen
	Copretérito	marelecía	marelecías	marelecía	mareleciamos	mareleciades	marelecían
	Pretérito	marelecín	mareleciches	mareleceu	marelecemos	marelecestes	mareleceron
	Antepretérito	marelecera	mareleceras	marelecera	mareleceramos	marelecerades	mareleceran
	Futuro	marelecerei	marelecerás	marelecerá	mareleceremos	mareleceredes	marelecerán
	Pospretérito	marelecería	marelecerías	marelecería	mareleceriamos	mareleceriades	marelecerían
Modo Subxuntivo	Presente	mareleza	marelezas	mareleza	marelezamos	marelezades	marelezan
	Pretérito	marelecese	mareleceses	marelecese	marelecésemos	marelecésedes	marelecesen
	Futuro	marelecer	mareleceres	marelecer	marelecermos	marelecerdes	mareleceren
Modo Imperativo	Afirmativo		marelece	mareleza1	marelezamos	marelecede	marelezan1
	Negativo		marelezas	mareleza1	marelezamos	marelezades	marelezan1
Infinitivo conxugado		marelecer	mareleceres	marelecer	marelecermos	marelecerdes	mareleceren

1 Vostede(s)