magnetóptica

Galego

• Etimoloxía: de óptica e o prefixo magneto-.

• Pronuncia: /maɡneˈtɔptika̝/ (AFI)

Substantivo feminino

magnetóptica (sg: magnetóptica; pl: magnetópticas)

1. (Física) Ramo da física que estuda o comportamento da luz cando está baixo o influxo dun campo magnético.

Traducións

• Castelán: magnetóptica ^(es), magneto-óptica ^(es)
• Francés: magnétoptique ^(fr), magnéto-optique ^(fr)
• Inglés: magneto-optics ^(en)
• Italiano: magnetottica ^(it), magneto-ottica ^(it)
• Portugués: magnetóptica ^(pt)

Adxectivo

magnetóptica (ms: magnetóptico; mpl: magnetópticos; fs: magnetóptica; fpl: magnetópticas)

1. Feminino de magnetóptico.