jactancia
Aparencia
Castelán
Pronuncia: /xakˈt̪ãŋθja/ (España); /xakˈt̪ãŋsja/ (América Latina) (AFI)
jactancia
(sg: jactancia; pl: jactancias)
- Xactancia, fachenda.
- Exemplo: «El egoísmo, la jactancia no eran defectos, sino cualidades: había que exigir la adulación y el servilismo, despreciar y humillar la dignidad humana».—Morón, Guillermo, Breve historia contemporánea de Venezuela, p. 306, ed. Fondo de Cultura Económica, México, 1994.O egoísmo, a fachenda non eran defectos, senón calidades: cómpre esixir a adulación e o servilismo, desprezar e humillar a dignidade humana.
- Exemplo: «En algunos textos de entonces, la jactancia del “pobres pero honrados” adquiere tonos fanáticos, mitad de esperpento, mitad de rabieta infantil: […]».—Martín Gaite, Carmen, Usos amorosos de la posguerra española, p. 29, ed. Anagrama, Barcelona, 1994.Nalgúns textos daquel tempo, a fachenda do “pobres pero honrados” adquire tons fanáticos, metade de esperpento, metade de rabieta infantil: […].
- Sinónimos: alarde, chulería, fanfarronería, fachentada, engreimiento, orgullo, petulancia, soberbia, vanagloria, vanidad.
- Antónimos: humildad, modestia, sencillez.
- Exemplo: «El egoísmo, la jactancia no eran defectos, sino cualidades: había que exigir la adulación y el servilismo, despreciar y humillar la dignidad humana».—Morón, Guillermo, Breve historia contemporánea de Venezuela, p. 306, ed. Fondo de Cultura Económica, México, 1994.
Referencias
- Definicións no Diccionario de la Real Academia Española para «jactancia».