interlocutor

Galego

• Etimoloxía: do latín moderno interlocutor, -oris, e este derivado do latín clásico interlŏqui 'interromperse ao falar', 'intervir nunha discusión'.

• Pronuncia: /iŋ.teɾ.lɔ.ku.'toɾ/ (AFI)

Substantivo

interlocutor
(ms: interlocutor; mpl: interlocutores; fs: interlocutora; fpl: interlocutoras)

1. Cada unha das persoas que forman parte dun diálogo ou dunha conversa.