instruír

Galego

• Etimoloxía: do latín instruĕre.

• Pronuncia: /iŋs.tɾu.'iɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

instruír

1. Facer que alguén reciba unha educación.
2. Proporcionar a alguén a técnica necesaria para realizar unha actividade.
3. (Dereito) Poñer unha causa en disposición de ser xulgada.

Verbo pronominal

instruírse

1. Adquirir coñecementos de algo.