gadañar

Galego

• Etimoloxía: de gadaña.

• Pronuncia: /ɡaðaˈɲaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

gadañar

1. Camiñar cos pés cara a fóra.

Verbo transitivo

gadañar

1. Segar [algo] coa gadaña.

Traducións

• Inglés: scythe ^(en)
• Portugués: gadanhar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	gadañar
Xerundio	gadañando
Participio	gadañado, gadañada, gadañados, gadañadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	gadaño	gadañas	gadaña	gadañamos	gadañades	gadañan
	Copretérito	gadañaba	gadañabas	gadañaba	gadañabamos	gadañabades	gadañaban
	Pretérito	gadañei	gadañaches	gadañou	gadañamos	gadañastes	gadañaron
	Antepretérito	gadañara	gadañaras	gadañara	gadañaramos	gadañarades	gadañaran
	Futuro	gadañarei	gadañarás	gadañará	gadañaremos	gadañaredes	gadañarán
	Pospretérito	gadañaría	gadañarías	gadañaría	gadañariamos	gadañariades	gadañarían
Modo Subxuntivo	Presente	gadañe	gadañes	gadañe	gadañemos	gadañedes	gadañen
	Pretérito	gadañase	gadañases	gadañase	gadañásemos	gadañásedes	gadañasen
	Futuro	gadañar	gadañares	gadañar	gadañarmos	gadañardes	gadañaren
Modo Imperativo	Afirmativo		gadaña	gadañe1	gadañemos	gadañade	gadañen1
	Negativo		gadañes	gadañe1	gadañemos	gadañedes	gadañen1
Infinitivo conxugado		gadañar	gadañares	gadañar	gadañarmos	gadañardes	gadañaren

1 Vostede(s)