florete

Galego

• Etimoloxía: do francés antigo floret.

• Pronuncia: /flo.'ɾe.te̯/ (AFI)

Substantivo masculino

florete
(sg: florete; pl: floretes)

1. Espada de folla de sección cadrada, moi flexíbel e coa punta rematada nunha bóla, coa que se practica a esgrima.
2. (Deportes) Especialidade da esgrima.