execrar

Galego

• Etimoloxía: do latín exsecrare.

• Pronuncia: /ɛkseˈkɾaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

execrar

1. Odiar, aborrecer, detestar unha cousa ou persoa.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	execrar
Xerundio	execrando
Participio	execrado, execrada, execrados, execradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	execro	execras	execra	execramos	execrades	execran
	Copretérito	execraba	execrabas	execraba	execrabamos	execrabades	execraban
	Pretérito	execrei	execraches	execrou	execramos	execrastes	execraron
	Antepretérito	execrara	execraras	execrara	execraramos	execrarades	execraran
	Futuro	execrarei	execrarás	execrará	execraremos	execraredes	execrarán
	Pospretérito	execraría	execrarías	execraría	execrariamos	execrariades	execrarían
Modo Subxuntivo	Presente	execre	execres	execre	execremos	execredes	execren
	Pretérito	execrase	execrases	execrase	execrásemos	execrásedes	execrasen
	Futuro	execrar	execrares	execrar	execrarmos	execrardes	execraren
Modo Imperativo	Afirmativo		execra	execre1	execremos	execrade	execren1
	Negativo		execres	execre1	execremos	execredes	execren1
Infinitivo conxugado		execrar	execrares	execrar	execrarmos	execrardes	execraren

1 Vostede(s)

Traducións

• Castelán: execrar ^(es).
• Francés: exécrer ^(fr).
• Inglés: execrate ^(en).
• Portugués: execrar ^(pt).

Castelán

• Etimoloxía: do latín exsecrare.

• Pronuncia: /ekse'kɾaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

execrar

1. Execrar.

Portugués

• Etimoloxía: do latín exsecrare.

Verbo

execrar

1. Execrar.