exacular

Galego

• Etimoloxía: do latín eiaculāri, 'lanzar con forza'.

• Pronuncia: /ɛʃakuˈlaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

exacular

1. (Fisioloxía) Expeler rápida e brevemente unha secreción do organismo, especialmente o seme do home ou dos animais.
   • Exemplo: Téñese observado leóns exaculando 157 veces nun período de 55 horas.
     
     

Termos relacionados

• exaculación

Traducións

• Castelán: eyacular ^(es).
• Francés: éjaculer ^(fr).
• Inglés: ejaculate ^(en).
• Portugués: ejacular ^(pt).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	exacular
Xerundio	exaculando
Participio	exaculado, exaculada, exaculados, exaculadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	exaculo	exaculas	exacula	exaculamos	exaculades	exaculan
	Copretérito	exaculaba	exaculabas	exaculaba	exaculabamos	exaculabades	exaculaban
	Pretérito	exaculei	exaculaches	exaculou	exaculamos	exaculastes	exacularon
	Antepretérito	exaculara	exacularas	exaculara	exacularamos	exacularades	exacularan
	Futuro	exacularei	exacularás	exaculará	exacularemos	exacularedes	exacularán
	Pospretérito	exacularía	exacularías	exacularía	exaculariamos	exaculariades	exacularían
Modo Subxuntivo	Presente	exacule	exacules	exacule	exaculemos	exaculedes	exaculen
	Pretérito	exaculase	exaculases	exaculase	exaculásemos	exaculásedes	exaculasen
	Futuro	exacular	exaculares	exacular	exacularmos	exaculardes	exacularen
Modo Imperativo	Afirmativo		exacula	exacule1	exaculemos	exaculade	exaculen1
	Negativo		exacules	exacule1	exaculemos	exaculedes	exaculen1
Infinitivo conxugado		exacular	exaculares	exacular	exacularmos	exaculardes	exacularen

1 Vostede(s)