evacuar

Galego

• Etimoloxía: do latín evacuāre.

• Pronuncia: /ɛ.βa.'kuaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

evacuar

1. Desocupar algo.
   • Exemplo: Hai que evacuar o edificio.
     
     
2. Abandoar un lugar os seus habitantes para evitar algún dano ou perigo.
   • Exemplo: Houbo que evacuar a poboación do monte incenciado.
     
     
3. Dito dun ser orgánico, expeler excrementos ou outras secrecións.
   • Exemplo: Antes de saír da casa evacuei o ventre.
     
     
4. (Dereito) Cumprir un trámite.
   • Exemplo: Evacuar unha dilixencia.
     
     
5. (Exército) Dito dunha tropa, abandoar unha cidade, unha fortaleza, unha praza, etc.
   • Exemplo: O pelotón evacuou o forte.
     
     
6. (Medicina) Sacar, extraer ou deixar saír os líquidos anormais ou patolóxicos do corpo do doente, ou os normais no caso de certas operacións cirúrxicas.
   • Exemplo: Evacuáronlle a vexiga.
     
     

Verbo intransitivo

evacuar

1. Expulsar os excrementos.
   • Exemplo: O vello evacúa con dificultade.
     
     

Sinónimos

cagar (coloquial), defecar