espiritrompa

Galego

• Etimoloxía: do francés spiritrompe, e este do latín spira 'espiral' e o francés trompe 'trompa'.

• Pronuncia: /es.pi.ɾi.'tɾom.pa̯/ (AFI)

Substantivo feminino

espiritrompa
(sg: espiritrompa; pl: espiritrompas)

1. (Zooloxía) Aparato bucal das bolboretas, consistente nun longo tubo que o animal utiliza para chuchar o néctar das flores, e que recolle despois, enrolándoo en espiral plana.