Saltar ao contido

esperpento

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Galego

Vexa na Galipedia o artigo acerca de «esperpento».
  • Pronuncia: /espeɾˈpen.to/ (AFI)

Substantivo masculino

esperpento
(sg: esperpento; pl: esperpentos)

  1. Persoa ou cousa que resultan desagradables ou ridículas polo seu aspecto ou por outras características.
  2. (Literatura)Xénero literario no que a realidade é distorsionada de tal maneira que resulta demasiado grotesca ou aterradora. Foi creado por Ramón M.ª del Valle-Inclán cara a 1920.

Traducións

Referencias


Castelán

  • Etimoloxía: Incerta.
  • Pronuncia: /espeɾˈpẽn̪t̪o/ (AFI)

Substantivo masculino

esperpento
(sg: esperpento; pl: esperpentos)

  1. Esperpento1.
  2. (Literatura) Esperpento2.
    • Exemplo: «División de los intelectuales Valle-Inclán utilizaba también en su vida privada el esperpento y el sarcasmo, como prueban las anécdotas de sus tertulias. En una de ellas, en 1934, alguien le preguntó si era cierto que se producían con frecuencia tiroteos en su barrio, a lo que Valle respondió: “Con decirle que anoche me saludó el sereno: ‘Señorito, ¡sin novedad en el frente!’”».Paniagua, Javier, España. Siglo XX. 1931-1939, p. 57, ed. Anaya, Madrid, 1988.
      División dos intelectuais. Valle-Inclán utilizaba tamén na súa vida privada o esperpento e o sarcasmo, como proban as anécdotas das súas tertulias. Nunha delas, en 1934, alguén lle preguntou se era certo que se producían con frecuencia tiroteos no seu barrio, ao que Valle respondeu: “Con dicirlle que onte á noite me saudou o sereno: ‘Señorito, ¡sen novidade no fronte!’”.

Referencias