epilepsia

Galego

• Etimoloxía: do latín tardío epilepsĭa, e este do grego antigo πιληψία epilēpsía,'ataque'.

• Pronuncia: /ɛ.pi.'lɛp.sja̯/ (AFI)

Substantivo feminino

epilepsia
(sg: epilepsia; pl: epilepsias)

1. (Patoloxía) Trastorno crónico de diversa etioloxía caracterizado pola presencia de crises repentinas e recorrentes de curta duración causadas por unha descarga eléctrica excesiva das neuronas cerebrais, e que, en ocasións, orixina unha diversidade de manifestacións clínicas.

Termos relacionados

epilepsia alcohólica, epilepsia benigna, epilepsia catamenial, epilepsia diencefálica, epilepsia do espertar, epilepsia do lobo temporal, epilepsia familiar, epilepsia funcional, epilepsia infantil, epilepsia orgánica, epilepsia parcial, epilepsia postraumática, epilepsia reflexa, epilepsia sintomática, epilepsia uncionada, epilepsia xeneralizada