entenrecer

Galego

Verbo transitivo

entenrecer

1. Poñer [a unha persoa] tenra.
   • Sinónimos: abrandar, amolecer, amolentar.

Conxugación

Verbo semirregular da 2ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	entenrecer
Xerundio	entenrecendo
Participio	entenrecido, entenrecida, entenrecidos, entenrecidas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	entenrezo	entenreces	entenrece	entenrecemos	entenrecedes	entenrecen
	Copretérito	entenrecía	entenrecías	entenrecía	entenreciamos	entenreciades	entenrecían
	Pretérito	entenrecín	entenreciches	entenreceu	entenrecemos	entenrecestes	entenreceron
	Antepretérito	entenrecera	entenreceras	entenrecera	entenreceramos	entenrecerades	entenreceran
	Futuro	entenrecerei	entenrecerás	entenrecerá	entenreceremos	entenreceredes	entenrecerán
	Pospretérito	entenrecería	entenrecerías	entenrecería	entenreceriamos	entenreceriades	entenrecerían
Modo Subxuntivo	Presente	entenreza	entenrezas	entenreza	entenrezamos	entenrezades	entenrezan
	Pretérito	entenrecese	entenreceses	entenrecese	entenrecésemos	entenrecésedes	entenrecesen
	Futuro	entenrecer	entenreceres	entenrecer	entenrecermos	entenrecerdes	entenreceren
Modo Imperativo	Afirmativo		entenrece	entenreza1	entenrezamos	entenrecede	entenrezan1
	Negativo		entenrezas	entenreza1	entenrezamos	entenrezades	entenrezan1
Infinitivo conxugado		entenrecer	entenreceres	entenrecer	entenrecermos	entenrecerdes	entenreceren

1 Vostede(s)