enloitar

Galego

• Etimoloxía: de loito.

Verbo transitivo

enloitar

1. Vestir de loito.
2. (Figurado) Provocar unha gran pena.

Verbo pronominal

enloitarse

1. Vestirse de loito.
2. (Figurado) Sufrir unha gran pena.

Traducións

• Castelán: enlutar ^(es)
• Francés: endeuiller ^(fr)
• Inglés: to put into mourning (enloitar unha persoa), to plunge into mourning (enloitar unha cidade ou país), to dress in mourning (vestirse de loito)
• Portugués: enlutar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	enloitar
Xerundio	enloitando
Participio	enloitado, enloitada, enloitados, enloitadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	enloito	enloitas	enloita	enloitamos	enloitades	enloitan
	Copretérito	enloitaba	enloitabas	enloitaba	enloitabamos	enloitabades	enloitaban
	Pretérito	enloitei	enloitaches	enloitou	enloitamos	enloitastes	enloitaron
	Antepretérito	enloitara	enloitaras	enloitara	enloitaramos	enloitarades	enloitaran
	Futuro	enloitarei	enloitarás	enloitará	enloitaremos	enloitaredes	enloitarán
	Pospretérito	enloitaría	enloitarías	enloitaría	enloitariamos	enloitariades	enloitarían
Modo Subxuntivo	Presente	enloite	enloites	enloite	enloitemos	enloitedes	enloiten
	Pretérito	enloitase	enloitases	enloitase	enloitásemos	enloitásedes	enloitasen
	Futuro	enloitar	enloitares	enloitar	enloitarmos	enloitardes	enloitaren
Modo Imperativo	Afirmativo		enloita	enloite1	enloitemos	enloitade	enloiten1
	Negativo		enloites	enloite1	enloitemos	enloitedes	enloiten1
Infinitivo conxugado		enloitar	enloitares	enloitar	enloitarmos	enloitardes	enloitaren

1 Vostede(s)