emblema

Galego

• Etimoloxía: do latín emblēma, do grego antigo ἔμβλημα (émblēma).

• Pronuncia: /emˈblɛma̝/ /emˈblema̝/ (AFI)

Substantivo masculino

emblema (sg: emblema; pl: emblemas)

1. Imaxe cun lema, ou non, que representa un grupo, institución, cidade, etc.
2. Representación visible simbólica de algo abstracto ou dunha idea.
3. Distintivo dos distintos corpos e armas militares.
4. (Heráldica) Na heráldica, lema dalgún escudo.
5. (Literatura) Composición literaria de carácter didáctico e moral empregada especialmente nos séculos XVI e XVII, constituída por unha figura de carácter simbólico acompañada por un texto explicativo do tema que suxire.
6. (Arte) Imaxe central dun mosaico arrodeada de orlas ornamentais.

Termos relacionados

• emblemática
• emblemático

Traducións

• Alemán: Emblem ^(de)
• Castelán: emblema ^(es)
• Chinés: 徽章 ^(zh)
• Francés: emblème ^(fr)
• Inglés: emblem ^(en)
• Italiano: emblema ^(it)
• Portugués: emblema ^(pt)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para emblema.

• «emblema» no DIGALEGO, Ir Indo.

Castelán

• Etimoloxía: do latín emblēma, do grego antigo ἔμβλημα (émblēma).

Substantivo masculino

emblema (sg: emblema; pl: emblemas)

1. Emblema.

Portugués

• Etimoloxía: do latín emblēma, do grego antigo ἔμβλημα (émblēma).

Substantivo masculino

emblema (sg: emblema; pl: emblemas)

1. Emblema.