embarrancar
Aparencia
Galego
Etimoloxía: da contracción de «en», «barranco» e o sufixo «-ar».
Pronuncia: /embaraŋˈkaɾ/ (AFI)
embarrancar
embarrancar
- Atoarse nun barranco, nun lameiro ou noutro obstáculo.
- Exemplo: O carro embarrancouse naquela corredoira.
- Exemplo: O carro embarrancouse naquela corredoira.
- (Figurado) Atascarse nunha dificultade.
embarrancar
Conxugación
Verbo semirregular da 1ª conxugación
| Infinitivo | embarrancar |
| Xerundio | embarrancando |
| Participio | embarrancado, embarrancada, embarrancados, embarrancadas |
| 1 Vostede(s) |