dualidade
Galego
Etimoloxía: do latín dualĭtas, -ātis, acusativo dualitātem
Pronuncia: /du.a.li.'ða.ðe̯/ (AFI)
Substantivo feminino
dualidade
(sg: dualidade; pl: dualidades)
- Calidade de dual.
- Circunstancia de reunir dous elementos, posicións ou principios distintos en alguén ou en algo.
- (Física) Propiedade que fai referencia á analoxía que existe entre unhas determinadas ecuacións retlativas aos circuítos eléctricos.
Termos relacionados
Traducións
- Alemán: Dualität (de)
- Castelán: dualidad (es)
- Francés: dualité (fr)
- Inglés: duality (en)
- Italiano: dualità (it)
- Portugués: dualidade (pt)
Referencias
- Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para «dualidade».
- «dualidade» no DIGALEGO, Ir Indo.