disruptivo

Galego

• Etimoloxía: do inglés disruptive, e este do

latín diruptus, participio de disrupere, 'romper'.

• Pronuncia: /dis.ɾup.'ti.βo̯/ (AFI)

Adxectivo

disruptivo
(ms: disruptivo; mpl: disruptivos; fs: disruptiva; fpl: disruptivas)

1. Que produce unha ruptura brusca.
2. Que produce chispas.