desenfurecer

Entrada incompleta Esta páxina está marcada para ser completada. Pode axudar no Galizionario completándoa.

Galego

Verbo

desenfurecer

1. (completar)

Conxugación

Verbo semirregular da 2ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	desenfurecer
Xerundio	desenfurecendo
Participio	desenfurecido, desenfurecida, desenfurecidos, desenfurecidas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	desenfurezo	desenfureces	desenfurece	desenfurecemos	desenfurecedes	desenfurecen
	Copretérito	desenfurecía	desenfurecías	desenfurecía	desenfureciamos	desenfureciades	desenfurecían
	Pretérito	desenfurecín	desenfureciches	desenfureceu	desenfurecemos	desenfurecestes	desenfureceron
	Antepretérito	desenfurecera	desenfureceras	desenfurecera	desenfureceramos	desenfurecerades	desenfureceran
	Futuro	desenfurecerei	desenfurecerás	desenfurecerá	desenfureceremos	desenfureceredes	desenfurecerán
	Pospretérito	desenfurecería	desenfurecerías	desenfurecería	desenfureceriamos	desenfureceriades	desenfurecerían
Modo Subxuntivo	Presente	desenfureza	desenfurezas	desenfureza	desenfurezamos	desenfurezades	desenfurezan
	Pretérito	desenfurecese	desenfureceses	desenfurecese	desenfurecésemos	desenfurecésedes	desenfurecesen
	Futuro	desenfurecer	desenfureceres	desenfurecer	desenfurecermos	desenfurecerdes	desenfureceren
Modo Imperativo	Afirmativo		desenfurece	desenfureza1	desenfurezamos	desenfurecede	desenfurezan1
	Negativo		desenfurezas	desenfureza1	desenfurezamos	desenfurezades	desenfurezan1
Infinitivo conxugado		desenfurecer	desenfureceres	desenfurecer	desenfurecermos	desenfurecerdes	desenfureceren

1 Vostede(s)

Traducións

• Castelán: desenfurecer ^(es).

Castelán

Verbo

desenfurecer

1. Desenfurecer.