desencalar

Galego

Verbo transitivo

desencalar

1. Eliminar o cal dunha superficie.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	desencalar
Xerundio	desencalando
Participio	desencalado, desencalada, desencalados, desencaladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	desencalo	desencalas	desencala	desencalamos	desencalades	desencalan
	Copretérito	desencalaba	desencalabas	desencalaba	desencalabamos	desencalabades	desencalaban
	Pretérito	desencalei	desencalaches	desencalou	desencalamos	desencalastes	desencalaron
	Antepretérito	desencalara	desencalaras	desencalara	desencalaramos	desencalarades	desencalaran
	Futuro	desencalarei	desencalarás	desencalará	desencalaremos	desencalaredes	desencalarán
	Pospretérito	desencalaría	desencalarías	desencalaría	desencalariamos	desencalariades	desencalarían
Modo Subxuntivo	Presente	desencale	desencales	desencale	desencalemos	desencaledes	desencalen
	Pretérito	desencalase	desencalases	desencalase	desencalásemos	desencalásedes	desencalasen
	Futuro	desencalar	desencalares	desencalar	desencalarmos	desencalardes	desencalaren
Modo Imperativo	Afirmativo		desencala	desencale1	desencalemos	desencalade	desencalen1
	Negativo		desencales	desencale1	desencalemos	desencaledes	desencalen1
Infinitivo conxugado		desencalar	desencalares	desencalar	desencalarmos	desencalardes	desencalaren

1 Vostede(s)