desembarcar

Galego

• Etimoloxía: de embarcar e o prefixo des-.

• Pronuncia: /desembaɾˈkaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

desembarcar

1. Sacar mercadorías ou viaxeiros dun barco, tren, avión...

Verbo intransitivo

desembarcar

1. Baixar dun barco, tren, avión...
2. Deixar de pertencer á tripulación dunha embarcación.

Antónimos

• embarcar

Traducións

• Castelán: desembarcar ^(es)
• Catalán: desembarcar ^(ca)
• Francés: débarquer ^(fr)
• Inglés: disembark ^(en)
• Italiano: sbarcare ^(it)
• Portugués: desembarcar ^(pt)

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	desembarcar
Xerundio	desembarcando
Participio	desembarcado, desembarcada, desembarcados, desembarcadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	desembarco	desembarcas	desembarca	desembarcamos	desembarcades	desembarcan
	Copretérito	desembarcaba	desembarcabas	desembarcaba	desembarcabamos	desembarcabades	desembarcaban
	Pretérito	desembarquei	desembarcaches	desembarcou	desembarcamos	desembarcastes	desembarcaron
	Antepretérito	desembarcara	desembarcaras	desembarcara	desembarcaramos	desembarcarades	desembarcaran
	Futuro	desembarcarei	desembarcarás	desembarcará	desembarcaremos	desembarcaredes	desembarcarán
	Pospretérito	desembarcaría	desembarcarías	desembarcaría	desembarcariamos	desembarcariades	desembarcarían
Modo Subxuntivo	Presente	desembarque	desembarques	desembarque	desembarquemos	desembarquedes	desembarquen
	Pretérito	desembarcase	desembarcases	desembarcase	desembarcásemos	desembarcásedes	desembarcasen
	Futuro	desembarcar	desembarcares	desembarcar	desembarcarmos	desembarcardes	desembarcaren
Modo Imperativo	Afirmativo		desembarca	desembarque1	desembarquemos	desembarcade	desembarquen1
	Negativo		desembarques	desembarque1	desembarquemos	desembarquedes	desembarquen1
Infinitivo conxugado		desembarcar	desembarcares	desembarcar	desembarcarmos	desembarcardes	desembarcaren

1 Vostede(s)