descolocar

Galego

• Etimoloxía: de colocar co prefixo des-.

• Pronuncia: [des.ko.loˈkaɾ] (AFI)

Verbo transitivo

descolocar

1. Cambiar algo ou alguén do lugar, posición ou orde que ocupaba, de maneira que deixe de estar colocado como estaba.
   • Sinónimos: mover, desordenar, desarranxar
   • Antónimos: colocar, acomodar, ordenar
   • Termos relacionados: colocación, descolocación, recolocar
   • Exemplo: Descoloquei os libros para limpar o andel.
     
     
   • Exemplo: Non descoloques os papeis, que xa están ordenados.
     
     
2. Alterar a orde, disposición ou organización de varias persoas ou cousas.
   • Sinónimos: desordenar, desorganizar, trastornar
   • Antónimos: ordenar, dispoñer, organizar
   • Termos relacionados: orde, disposición, organización
   • Exemplo: O vento descolocou todos os carteis da feira.
     
     
   • Exemplo: A chegada imprevista de máis xente descolocou a distribución das mesas.
     
     
3. (Figurado) Desconcertar, confundir ou deixar sen capacidade de reaccionar con seguridade.
   • Sinónimos: desconcertar, confundir, desorientar
   • Antónimos: orientar, tranquilizar, aclarar
   • Termos relacionados: desconcerto, confusión, desorientación
   • Exemplo: A súa resposta descolocou a todos os presentes.
     
     
   • Exemplo: O cambio repentino de plans descolocounos por completo.
     
     

Verbo pronominal

descolocarse

1. Saír algo ou alguén do lugar, posición ou orde en que estaba colocado.
   • Sinónimos: moverse, desordenarse, desarranxarse
   • Antónimos: colocarse, ordenarse, acomodarse
   • Termos relacionados: descolocación, descolocado, recolocarse
   • Exemplo: Puxeches os nenos en fila, pero xa se descolocaron.
     
     
   • Exemplo: Co golpe, a peza descolocouse e deixou de encaixar.
     
     
2. (Figurado) Desconcertarse, confundirse ou quedar sen saber como actuar.
   • Sinónimos: desconcertarse, confundirse, desorientarse
   • Antónimos: orientarse, recompoñerse, acougar
   • Exemplo: Ao escoitar aquela pregunta, descolocouse completamente.
     
     
   • Exemplo: Non se descoloques: responde con calma.
     
     

Termos relacionados

• colocar
• colocación
• descolocación
• descolocado
• recolocar
• recolocación
• ordenar
• desordenar
• acomodar
• desconcertar

Traducións

1-2. Mover do lugar ou alterar a orde

Catalán: descol·locar (ca), desordenar (ca) Alemán: verstellen (de), durcheinanderbringen (de), verrücken (de) Inglés: displace (en), move out of place (en), disarrange (en) Castelán: descolocar (es), desordenar (es) Francés: déplacer (fr), déranger (fr), désordonner (fr)

Italiano: spostare (it), disordinare (it), scombinare (it) Portugués: descolocar (pt), desordenar (pt) Ruso: смещать (ru), переставлять (ru), нарушать порядок (ru) Chinés: 移位 (zh), 打乱 (zh), 弄乱 (zh)

3. Desconcertar ou confundir

Catalán: desconcertar (ca), desorientar (ca) Alemán: verunsichern (de), aus dem Konzept bringen (de) Inglés: disconcert (en), throw off (en), unsettle (en) Castelán: descolocar (es), desconcertar (es) Francés: déconcerter (fr), désorienter (fr)

Italiano: spiazzare (it), sconcertare (it) Portugués: desconcertar (pt), desorientar (pt) Ruso: сбивать с толку (ru), озадачивать (ru) Chinés: 使困惑 (zh), 使不知所措 (zh)

Pronominal. Saír do lugar ou desconcertarse

Catalán: descol·locar-se (ca), desorientar-se (ca) Alemán: sich verschieben (de), durcheinandergeraten (de) Inglés: come out of place (en), get disconcerted (en), be thrown off (en) Castelán: descolocarse (es), desorientarse (es) Francés: se déplacer (fr), se déconcerter (fr)

Italiano: spostarsi (it), sconcertarsi (it) Portugués: descolocar-se (pt), desorientar-se (pt) Ruso: смещаться (ru), теряться (ru) Chinés: 移位 (zh), 感到困惑 (zh)

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	descolocar
Xerundio	descolocando
Participio	descolocado, descolocada, descolocados, descolocadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	descoloco	descolocas	descoloca	descolocamos	descolocades	descolocan
	Copretérito	descolocaba	descolocabas	descolocaba	descolocabamos	descolocabades	descolocaban
	Pretérito	descoloquei	descolocaches	descolocou	descolocamos	descolocastes	descolocaron
	Antepretérito	descolocara	descolocaras	descolocara	descolocaramos	descolocarades	descolocaran
	Futuro	descolocarei	descolocarás	descolocará	descolocaremos	descolocaredes	descolocarán
	Pospretérito	descolocaría	descolocarías	descolocaría	descolocariamos	descolocariades	descolocarían
Modo Subxuntivo	Presente	descoloque	descoloques	descoloque	descoloquemos	descoloquedes	descoloquen
	Pretérito	descolocase	descolocases	descolocase	descolocásemos	descolocásedes	descolocasen
	Futuro	descolocar	descolocares	descolocar	descolocarmos	descolocardes	descolocaren
Modo Imperativo	Afirmativo		descoloca	descoloque1	descoloquemos	descolocade	descoloquen1
	Negativo		descoloques	descoloque1	descoloquemos	descoloquedes	descoloquen1
Infinitivo conxugado		descolocar	descolocares	descolocar	descolocarmos	descolocardes	descolocaren

1 Vostede(s)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para descolocar.

• «descolocar» no DIGALEGO, Ir Indo.