desaquendar

Galego

• Etimoloxía: de aquendar e o prefixo des-.

• Pronuncia: /desakɛnˈdaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

desaquendar

1. Desfacer unhas quendas que se tiñan establecidas.

Antónimos

• aquendar

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	desaquendar
Xerundio	desaquendando
Participio	desaquendado, desaquendada, desaquendados, desaquendadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	desaquendo	desaquendas	desaquenda	desaquendamos	desaquendades	desaquendan
	Copretérito	desaquendaba	desaquendabas	desaquendaba	desaquendabamos	desaquendabades	desaquendaban
	Pretérito	desaquendei	desaquendaches	desaquendou	desaquendamos	desaquendastes	desaquendaron
	Antepretérito	desaquendara	desaquendaras	desaquendara	desaquendaramos	desaquendarades	desaquendaran
	Futuro	desaquendarei	desaquendarás	desaquendará	desaquendaremos	desaquendaredes	desaquendarán
	Pospretérito	desaquendaría	desaquendarías	desaquendaría	desaquendariamos	desaquendariades	desaquendarían
Modo Subxuntivo	Presente	desaquende	desaquendes	desaquende	desaquendemos	desaquendedes	desaquenden
	Pretérito	desaquendase	desaquendases	desaquendase	desaquendásemos	desaquendásedes	desaquendasen
	Futuro	desaquendar	desaquendares	desaquendar	desaquendarmos	desaquendardes	desaquendaren
Modo Imperativo	Afirmativo		desaquenda	desaquende1	desaquendemos	desaquendade	desaquenden1
	Negativo		desaquendes	desaquende1	desaquendemos	desaquendedes	desaquenden1
Infinitivo conxugado		desaquendar	desaquendares	desaquendar	desaquendarmos	desaquendardes	desaquendaren

1 Vostede(s)