desacougar

Galego

• Pronuncia: /de.sa.kowˈɣaɾ/ (AFI)

Verbo pronominal

desacougarse

1. Sentir inquietude.
   • Sinónimos: alterarse, inquietarse.
   • Antónimos: aquietar, calmarse, tranquilizarse.

Traducións

• Castelán: alterarse ^(es).

Verbo transitivo

desacougar

1. Causar inquietude.
   • Sinónimos: alterar, desasosegar, inquietar, perturbar.
   • Antónimos: aquietar, calmar, tranquilizar.

Traducións

• Castelán: alterar ^(es).

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	desacougar
Xerundio	desacougando
Participio	desacougado, desacougada, desacougados, desacougadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	desacougo	desacougas	desacouga	desacougamos	desacougades	desacougan
	Copretérito	desacougaba	desacougabas	desacougaba	desacougabamos	desacougabades	desacougaban
	Pretérito	desacouguei	desacougaches	desacougou	desacougamos	desacougastes	desacougaron
	Antepretérito	desacougara	desacougaras	desacougara	desacougaramos	desacougarades	desacougaran
	Futuro	desacougarei	desacougarás	desacougará	desacougaremos	desacougaredes	desacougarán
	Pospretérito	desacougaría	desacougarías	desacougaría	desacougariamos	desacougariades	desacougarían
Modo Subxuntivo	Presente	desacougue	desacougues	desacougue	desacouguemos	desacouguedes	desacouguen
	Pretérito	desacougase	desacougases	desacougase	desacougásemos	desacougásedes	desacougasen
	Futuro	desacougar	desacougares	desacougar	desacougarmos	desacougardes	desacougaren
Modo Imperativo	Afirmativo		desacouga	desacougue1	desacouguemos	desacougade	desacouguen1
	Negativo		desacougues	desacougue1	desacouguemos	desacouguedes	desacouguen1
Infinitivo conxugado		desacougar	desacougares	desacougar	desacougarmos	desacougardes	desacougaren

1 Vostede(s)