dereito público

Galego

• Etimoloxía: de dereito e público.

Locución substantiva masculina

dereito público

1. (Dereito) Rama do dereito que regula o conxunto das normas e principios que implican as relacións entre o Estado e os cidadáns, así como as relacións entre os propios órganos do Estado, incluindo áreas como o dereito constitucional, o administrativo, o penal e o procesual, encargándose de garantir que o poder público actúe en representación dos intereses do Estado e dos individuos, regulando, ademais, as actuacións dos organismos do Estado a as súas interaccións con persoas físicas ou xurídicas.

Véxase tamén

dereito privado