Saltar ao contido

demás

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Asturiano

Adxectivo indefinido

  1. Demais.

Termos relacionados


Castelán

  • Pronuncia: /d̪eˈmas/ (AFI)

Adverbio

  1. Demais.
    • Exemplo: «La forma en que se presentan los archivos, carpetas y demás objetos en el panel derecho del Windows puede variar de forma considerable».
      A forma en que se presentan os ficheiros, cartafoles e demais obxectos do panel dereito de Windows pode variar de maneira considerable. (Pardo Niebla, Miguel. Windows 2000. Guía práctica para usuarios. Páxinas 92-93. Editorial: Ediciones Anaya. Madrid. 2000)

Adxectivo indefinido

  1. Demais.
    • Exemplo: «Además, la correspondiente altura a la que podría subir el peso con la velocidad, si estuviera aislado o separado de los demás, sería de acuerdo con la ley de Galileo».
      Ademais, a correspondente altura á que podería subir o peso coa velocidade, se estuviese illado ou separado dos demais, sería de acordo coa lei de Galileo. (Dou, Alberto. La mecánica en el siglo XVIII [Historia de la Física hasta el siglo XIX]. Páxina 232. Editorial: RACEFN. Madrid. 1983)

    • Exemplo: «—Sí, juro lealtad a Su Excelencia el Jefe del Estado y fidelidad a los Principios del Movimiento Nacional y demás Leyes Fundamentales del Reino».
      —Sí, xuro lealtade a Súa Excelencia o Xefe do Estado e fidelidado aos Principios do Movemento Nacional e ás demais Leies Fundamentais do Reino. (Anson, Luis María. Don Juan. Páxina 66. Editorial: Plaza y Janés. Barcelona. 1994)

    • Exemplo: «—Como yo estoy siempre atento a los gustos del Rey, me parece claro que a Su Majestad le cae especialmente bien Gaitanes. Por otra parte, es un hombre de dinero, que nos hará falta, hay siempre que exprimir a un rico, y, además, necesitamos alguien a quien echarle la culpa cuando meta la pata Anson, que es de quien no podemos prescindir porque los demás hablan y hablan pero no hacen nada».
      —Como eu estou sempre atento aos gustos do Rei, paréceme claro que a Súa Maxestade lle cae especialmente ben Gaitanes. Por outra banda, é un home con cartos, que nos han de facer falta, sempre hai que espremer un rico, e, ademais, precisamos de alguén a quen botarlle a culpa cando meta a zoca Anson, de quen non podemos prescindir porque os demais falan e falan pero non fan nada. (Anson, Luis María. Don Juan. Páxina 79. Editorial: Plaza y Janés. Barcelona. 1994)

Termos relacionados