cuantil

Galego

Substantivo masculino

cuantil (sg: cuantil; pl: cuantís)

1. (Matemáticas) Punto no que se divide unha distribución en partes iguais. Na estatística, cunha distribución ordenada, é unha medida de posición ou orde, que dá información da variable ou observacións fóra de outras medidas de posición centrais ou de centralización, como a media, a mediana, ou a moda. Os máis empregados son os cuartís, decís e centís.

Termos relacionados

• cuartil
• quintil
• decil
• centil, percentil

Traducións

• Alemán: Quantil ^(de)
• Castelán: cuantil ^(es)
• Catalán: quantil ^(ca)
• Checo: kvantil ^(cs)
• Chinés: 位数 ^(zh)
• Finés: kvantiili ^(fi)
• Francés: quantile ^(fr)
• Inglés: quantile ^(en)
• Italiano: quantile ^(it)
• Neerlandés: kwantiel ^(nl)
• Polaco: kwantyl ^(pl)
• Portugués: quantil ^(pt)
• Ruso: квантиль ^(ru)
• Ucraíno: квантиль ^(uk)
• Vasco: kuantil ^(eu)

Referencias

• «cuantil» no DIGALEGO, Ir Indo.