crise

Galego

• Etimoloxía: do latín crisis, e este do grego antigo κρίσις krísis.

• Pronuncia: /'kɾi.se̯/ (AFI)

Substantivo feminino

crise
(sg: crise; pl: crises)

1. Cambio profundo e de consecuencias importantes nun proceso ou nunha situación.
2. Momento en que se produce un cambio de importancia en algo.
3. Situación dolorosa ou difícil pola que pasa alguén ou algo.

1. (Economía) Redución da taxa de crecemento da produción dunha economía, ou fase máis baixa da actividade dun ciclo económico.
2. (Medicina) Cambio brusco no curso dunha enfermidade, xa sexa para mellorar ou ben para agravar a doenza do paciente.
3. (Política) Situación na que un ou máis membros dun goberno dimitiron ou foron destituidos.

Termos relacionados

crise de goberno, expediente de crise, gabinete de crise