corear

Galego

• Etimoloxía: de core.

• Pronuncia: /kɔɾeˈaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

corear

1. Compor música coreada.
2. Cantar cancións un coro ou grupo de xente.
3. Fender a madeira.
4. Escardar.
5. Dar ou coller cor, avermellar.

Traducións

• Castelán: corear ^(es).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	corear
Xerundio	coreando
Participio	coreado, coreada, coreados, coreadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	coreo	coreas	corea	coreamos	coreades	corean
	Copretérito	coreaba	coreabas	coreaba	coreabamos	coreabades	coreaban
	Pretérito	coreei	coreaches	coreou	coreamos	coreastes	corearon
	Antepretérito	coreara	corearas	coreara	corearamos	corearades	corearan
	Futuro	corearei	corearás	coreará	corearemos	corearedes	corearán
	Pospretérito	corearía	corearías	corearía	coreariamos	coreariades	corearían
Modo Subxuntivo	Presente	coree	corees	coree	coreemos	coreedes	coreen
	Pretérito	corease	coreases	corease	coreásemos	coreásedes	coreasen
	Futuro	corear	coreares	corear	corearmos	coreardes	corearen
Modo Imperativo	Afirmativo		corea	coree1	coreemos	coreade	coreen1
	Negativo		corees	coree1	coreemos	coreedes	coreen1
Infinitivo conxugado		corear	coreares	corear	corearmos	coreardes	corearen

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo

corear

1. Corear.