consonar

Galego

• Etimoloxía: do latín consonāre.

• Pronuncia: /konsoˈnaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

consonar

1. Estar en consonancia, constituír consonancia.
2. Rimar.

Traducións

• Castelán: consonar ^(es)
• Portugués: consonar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	consonar
Xerundio	consonando
Participio	consonado, consonada, consonados, consonadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	consono	consonas	consona	consonamos	consonades	consonan
	Copretérito	consonaba	consonabas	consonaba	consonabamos	consonabades	consonaban
	Pretérito	consonei	consonaches	consonou	consonamos	consonastes	consonaron
	Antepretérito	consonara	consonaras	consonara	consonaramos	consonarades	consonaran
	Futuro	consonarei	consonarás	consonará	consonaremos	consonaredes	consonarán
	Pospretérito	consonaría	consonarías	consonaría	consonariamos	consonariades	consonarían
Modo Subxuntivo	Presente	consone	consones	consone	consonemos	consonedes	consonen
	Pretérito	consonase	consonases	consonase	consonásemos	consonásedes	consonasen
	Futuro	consonar	consonares	consonar	consonarmos	consonardes	consonaren
Modo Imperativo	Afirmativo		consona	consone1	consonemos	consonade	consonen1
	Negativo		consones	consone1	consonemos	consonedes	consonen1
Infinitivo conxugado		consonar	consonares	consonar	consonarmos	consonardes	consonaren

1 Vostede(s)

Referencias

• «consonar» no DIGALEGO, Ir Indo.

Castelán

• Etimoloxía: do latín consonāre.

Verbo

consonar

1. Consoar.