concordancia

Galego

• Etimoloxía: do latín concordantĭa.

• Pronuncia: /koŋ.koɾ.'ðaŋ.θja̯/ ou /koŋ.koɾ.'ðaŋ.sja̯/ (AFI)

Substantivo feminino

concordancia
(sg: concordancia; pl: concordancias)

1. Acción e efecto de concordar.
2. Correspondencia, conformidade ou harmonía dunha cousa con outra.
3. Fenómeno polo que dous ou máis elementos dunha lingua presentan algunhas características gramaticais común.
4. Identidade dos sons ao final dos versos dun poema formar a rima dese nome.
5. (Xeoloxía) En estratigrafía, relación de paralelismo entre dúas capas sedimentarias.

Termos relacionados

concordancia ad sénsum, concordancia fluvial, concordancia temporal

Substantivo feminino plural

concordancias

1. Índice alfabético de todas as palabras dun libro con todas as citas dos lugares onde se atopan.