complementario

Galego

• Etimoloxía: de complementar e -io.

• Pronuncia: /kom.ple.meŋ.'ta.ɾjo̯/ ou /kom.ple.mɛŋ.'ta.ɾjo̯/ (AFI)

Adxectivo

complementario
(ms: complementario; mpl: complementarios; fs: complementaria; fpl: complementarias)

1. Que complementa a alguén ou a algunha cousa.
2. Que non é necesario nin imprescindíbel.
3. Dito de dous obxectos xeométricos, que un é o complemento do outro.
4. (Lingüística) Dise de dúas unidades léxicas que están en relación de complementariedade.

Substantivo masculino

complementario
(sg: complementario; pl: complementarios)

1. Cor que se opón a outra no espectro.
2. Na lotaría primitiva, número que, unido aos cinco premiados, serve para formar a combinación correspondente ao segundo premio.