chamear

Galego

• Etimoloxía: de chama.

• Pronuncia: /t͡ʃameˈaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

chamear

1. Pasar algo polas chamas.

Verbo intransitivo

chamear

1. Botar algo chamas.

Traducións

• Castelán: llamear ^(es)
• Inglés: flame ^(en), blaze ^(en)
• Portugués: chamejar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	chamear
Xerundio	chameando
Participio	chameado, chameada, chameados, chameadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	chameo	chameas	chamea	chameamos	chameades	chamean
	Copretérito	chameaba	chameabas	chameaba	chameabamos	chameabades	chameaban
	Pretérito	chameei	chameaches	chameou	chameamos	chameastes	chamearon
	Antepretérito	chameara	chamearas	chameara	chamearamos	chamearades	chamearan
	Futuro	chamearei	chamearás	chameará	chamearemos	chamearedes	chamearán
	Pospretérito	chamearía	chamearías	chamearía	chameariamos	chameariades	chamearían
Modo Subxuntivo	Presente	chamee	chamees	chamee	chameemos	chameedes	chameen
	Pretérito	chamease	chameases	chamease	chameásemos	chameásedes	chameasen
	Futuro	chamear	chameares	chamear	chamearmos	chameardes	chamearen
Modo Imperativo	Afirmativo		chamea	chamee1	chameemos	chameade	chameen1
	Negativo		chamees	chamee1	chameemos	chameedes	chameen1
Infinitivo conxugado		chamear	chameares	chamear	chamearmos	chameardes	chamearen

1 Vostede(s)