canela branca

Galego

• Etimoloxía: composto de canela e branco.

• Pronuncia: /kaˈnɛla̝ ˈbɾaŋka̝/ (AFI)

Locución substantiva feminina

canela branca (sg: canela branca; pl: canelas brancas)

1. (Alimentación) Casca desecada da caneleira branca, presentada enteira ou moída, que se emprega como condimento, así como para usos medicinais.

Traducións

• Castelán: canela blanca ^(es), cúrbana ^(es)
• Inglés: cinnamon bark ^(en), wild cinnamon ^(en), white cinnamon ^(en)