cádavo

Galego

• Pronuncia: /ˈkaða̝βo̝/ (AFI)

Substantivo masculino

cádavo (sg: cádavo; pl: cádavos)

1. Pau dun toxo, xesta, queiroa, uz etc., que se atopa medio queimado ou chamuscado despois dun lume.
   • Sinónimos: chamizo.
2. Rama seca e delgada de plantas como o toxo, a xesta, a uz ou a queiroa, que se emprega para acender un lume.
   • Sinónimos: chamiza, chamizo, chamurra, chamuza, gancela.
3. (Ictioloxía) Peixe que depende nutricionalmente do vitelo, durante o desenvolvemento dos primeiros estadios, despois da eclosión e antes do estado larval.

Referencias

• «cádavo» no DIGALEGO, Ir Indo.