brando

Galego

• Etimoloxía: do latín blandus, 'tenro'.

• Pronuncia: /'bɾaŋ.ðo̯/ (AFI)

Adxectivo

brando
(ms: brando; mpl: brandos; fs: branda; fpl: brandas)

1. Que ten unha estrutura flexíbel ou pouco consistente.
2. Que se deforma facilmente.
3. Que ten pouca enerxía, forza ou vigor.
4. Dito dun mineral, que pode ser riscado facilmente.
5. (Figurado) Que é suave ou moderado.
6. (Figurado) Dito dunha persoa, que ten pouco carácter, enerxía, ou vigor.
7. (Figurado) Dise da persoa de pouco temperamento e ánimo.

Termos relacionados

brando como a manteiga, brando como as ortigas, máis brando ca seda