brandenburgués

Galego

• Etimoloxía: de Brandemburgo e o sufixo -és.

• Pronuncia: /bɾandenβuɾˈɣes/ (AFI)

Substantivo

brandenburgués (ms: brandenburgués; mpl: brandenburgueses; fs: brandenburguesa; fpl: brandenburguesas)

1. (Xentilicio) Habitante ou natural de Brandeburgo.

Variantes

• brandeburgués

Adxectivo

brandenburgués (ms: brandenburgués; mpl: brandenburgueses; fs: brandenburguesa; fpl: brandenburguesas)

1. Relativo ou pertencente a Brandeburgo e a súa xente.

Variantes

• brandeburgués

Referencias

• «brandenburgués» no DIGALEGO, Ir Indo.