brandeburgués

Galego

• Etimoloxía: de Brandeburgo e o sufixo -és.

• Pronuncia: /bɾandeβuɾˈɣes/ (AFI)

Substantivo

brandeburgués (ms: brandeburgués; mpl: brandeburgueses; fs: brandeburguesa; fpl: brandeburguesas)

1. (Xentilicio) Habitante ou natural de Brandeburgo.

Variantes

• brandenburgués

Traducións

• Inglés: Brandenburger ^(en)

Adxectivo

brandeburgués (ms: brandeburgués; mpl: brandeburgueses; fs: brandeburguesa; fpl: brandeburguesas)

1. Relativo ou pertencente a Brandeburgo e a súa xente.

Variantes

• brandenburgués

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para «brandeburgués».
• «brandeburgués» no DIGALEGO, Ir Indo.