ben de uso público

Galego

• Etimoloxía: de ben, de, uso e público.

• Pronuncia: /ˈbeŋ de ˈuso ˈpuβliko/ (AFI)

Locución substantiva masculina

ben de uso público

1. (Dereito) Ben integrado no dominio público e destinado á utilización xeral pola cidadanía.
   • Exemplo: As rúas, prazas e camiños públicos poden ser considerados bens de uso público.
     
     
2. Ben público que pode ser empregado por todos os cidadáns conforme á súa natureza e ás normas que regulan o seu uso.
   • Exemplo: O concello aprobou unha ordenanza para regular o uso dun ben de uso público.
     
     

Termos relacionados

• ben
• ben público
• dominio público
• uso público
• espazo público
• propiedade pública
• cidadanía
• ben comunal
• ben común

Traducións

• Alemán: öffentlich nutzbares Gut ^(de)
• Castelán: bien de uso público ^(es)
• Catalán: bé d'ús públic ^(ca)
• Francés: bien à usage public ^(fr)
• Inglés: public-use property ^(en), public-use asset ^(en)
• Italiano: bene di uso pubblico ^(it)
• Portugués: bem de uso público ^(pt)

Referencias

• «ben» no DIGALEGO, Ir Indo.